Een baas van een bedrijf dat computerspelletjes maakt, heeft laatst gezegd dat zijn mensen keihard moeten werken. Voor hem is het normaal dat ze even alles opzij zetten voor het werk. De afgelopen drie maanden was hun werk belangrijker dan hun eigen familie thuis. Dat klinkt misschien stoer, maar is het wel goed voor de mensen die er werken?
Deze baas noemt het een soort ‘balans’. Hij bedoelt dan dat soms werk even het allerbelangrijkste is, en dan weer niet. Maar in dit geval was werk wel heel lang het allerbelangrijkste. Volgens hem is dat nodig om een goed product te maken. Hij denkt dat je zo de beste resultaten krijgt, door met z’n allen de schouders eronder te zetten en gewoon door te gaan.
Maar is dit wel een gezonde balans? Als werk maandenlang belangrijker is dan je partner, je kinderen of je eigen vrije tijd, dan noem ik dat geen balans. Dan is het gewoon overwerken, en wel heel veel. Mensen worden er moe van, krijgen stress en hun relaties kunnen eronder lijden. Echte balans betekent dat je werk en privéleven allebei een plek hebben, niet dat het ene het andere altijd moet opvreten.
Stel je voor dat je partner of kind je maandenlang bijna niet ziet omdat je op je werk moet zijn. Dat doet wat met een gezin. Het is niet alleen zwaar voor de persoon die werkt, maar ook voor de mensen thuis die hem of haar missen. Vraag je dan niet te veel van mensen? En is een bedrijf dat zo werkt wel een fijne plek om voor lange tijd te blijven?
Hard werken is prima, dat doen veel mensen. Maar het moet niet betekenen dat je je hele privéleven op moet geven. Een goede baas begrijpt dat zijn mensen ook een leven buiten het werk hebben. Hij of zij zorgt ervoor dat er een eerlijke balans is, zodat iedereen gezond en gelukkig kan blijven. Want wat is een goed product waard als de mensen die het maken eronder lijden?
Over de auteur
