Andy Serkis, die je kent als bijvoorbeeld Gollum uit Lord of the Rings, heeft iets interessants gezegd. Hij vindt dat acteren in een computerspelletje precies hetzelfde is als acteren voor een film of een televisieserie. Volgens hem is er helemaal geen verschil tussen die twee manieren van werken. Dat is best een bijzondere gedachte, toch?
Je zou kunnen denken dat acteren in een game heel anders is, omdat je vaak in een speciaal pak met sensoren zit. Maar Andy Serkis weet waar hij het over heeft. Hij legt uit dat het uiteindelijk altijd gaat om het neerzetten van een karakter, het voelen van emoties en het vertellen van een verhaal. Of je nu voor een camera staat of beweegt voor speciale opnames, de kern van het acteren blijft hetzelfde. Je moet geloofwaardig zijn.
Ik snap wel wat hij bedoelt. Tegenwoordig zijn computerspellen veel meer dan alleen maar wat knopjes indrukken. Ze hebben vaak hele diepe verhalen, met personages die net zo echt lijken als die in films. Dan heb je dus ook goede acteurs nodig die die personages tot leven kunnen brengen. Het is niet zomaar een stemmetje inspreken; het is echt acteerwerk met alles erop en eraan.
Dit betekent ook dat we games serieuzer moeten nemen als het gaat om kunst en verhalen. Als zo’n topacteur zegt dat het werk hetzelfde is, dan is de rol van een acteur in een game net zo belangrijk. Dit kan ervoor zorgen dat games nog beter worden en dat meer mensen ze gaan zien als serieuze entertainment, net zoals een goede film of serie.
Uiteindelijk draait het bij acteren altijd om het overbrengen van een gevoel en een verhaal. Of dat nu via een groot bioscoopscherm gebeurt of via je computerscherm thuis, maakt voor de kwaliteit van het acteerwerk niet uit. Andy Serkis laat ons zien dat goed spelen gewoon goed spelen is, en dat dat in elke vorm van amusement evenveel waard is. We kunnen dus uitkijken naar nog meer geweldige verhalen, overal waar we kijken.